Etyka suficka w ujęciu Dżawada Nurbachsza - Urszula Opyrchał

Książka stanowi analizę myśli Dżawada Nurbachsza dotyczącej kondycji człowieka oraz wynikających z niej konsekwencji dla funkcjonowania moralności. Nurbachsz był mistrzem sufickim i profesorem psychiatrii, więc dość dobrze znal naturę ludzką. W książce przedstawione są etapy rozwoju człowieka, wyodrębnione na podstawie źródeł sufickich (od natury materialnej do najgłębszej wewnętrznej świadomości), ponadto poruszone są kwestie relacji z nauczycielem, rozwijania świadomości, doskonalenia dyscypliny i wiele innych. 
Pierwszy rozdział jest zarysem antropologii, czyli wskazuje na miejsce człowieka w świecie oraz wyjaśnia poszczególne etapy jego rozwoju (natura materialna, nafs, serce, duch, wewnętrzna świadomość, najgłębsza wewnętrzna świadomość). Drugi rozdział prezentuje możliwości rozwoju moralnego, co jest równoznaczne z rozwijaniem wewnętrznego człowieczeństwa. Najbardziej szczegółowo omówiona jest praca z poziomem nazywanym nafs, który z jednej strony upodabnia ludzi do zwierząt poprzez zniewolenie przez namiętności, a z drugiej odznacza się cechami, które są typowo ludzkie jak pycha, lenistwo, nieracjonalność, itd. Wysiłek ten ma na celu zdyscyplinowanie takiego elementu człowieka, by możliwe stało się postępowanie bardziej etyczne. W trzecim rozdziale zawarte są przemyślenia na temat związku etyki z rozwojem człowieka w koncepcji Nurbachsza, m. in. jaka jest różnica między regułą społeczną a normą etyczną, czy jest możliwa etyka uniwersalna, czy każdy może wypowiadać się z pozycji autorytetu moralnego.